other تبیین و تحلیل رابطه بین ساخت‌های وجودی معمار با ساخت‌های هستی در تولید علم معماری حکمی (با رویکرد صدرایی) عمومى General پژوهشي Research <span style="line-height:2;">هر علمی دارای مبانی و پیش‌فرض‌هایی است که آن پیش‌فرض‌ها در فلسفه آن علم مورد بررسی قرار می‌گیرند و معمولاً در جهت‌دار کردن علم به سمت حکمی (حکمت‌محور) یا سکولار نقش عمده‌ای دارند. هستی‌شناسی، معرفت‌شناسی، انسان‌شناسی و ارزش‌شناسی از پیش‌فرض‌های مهم یک علم محسوب می‌شوند. این چهار حوزه قطعاً در ساخت بینش و نگرش معمار تأثیرگذار هستند و پژوهش حاضر با بکارگیری روش توصیفی &ndash; تحلیلی قصد دارد با تحلیل ناظر بین ساخت‌های وجودی و ادراکی معمار با ساخت‌های هستی به اقسام تولید علم معماری بپردازد و در این راستا به این مهم دست یافته است که رابطه هستی و معمار یک رابطه سیستمی و شبکه‌ای است. نگاه سامانه‌ای به آثار معماری و خلق آثار در یک تئوری سامانه‌ای همان رویکرد حکمی است که آثار معماری را با پدیده‌های هستی هماهنگ می‌سازد. چراکه نظم در نظام موضوعیت می‌یابد و این نظام در هستی بسیار محکم و پایدار است. اگر سامانه معماری بتواند خود را با سامانه هستی، در حوزه‌های کلیدی درون و بیرون، در حوزه‌های صورت و هندسه با عالم مثال و در حوزه‌های معنا با عالم عقول هماهنگ نماید، می‌توان انتظار داشت علم معماری با مفهوم حکمی‌سازی تحقق پیدا کرده است.</span> <span style="line-height:2;">Every discipline is founded on certain principles and assumptions, which are analyzed within the philosophy of that field. These assumptions play a crucial role in steering the discipline toward either wisdom-oriented (philosophy-based) or secular perspectives. Ontology, epistemology, anthropology, and axiology are among the essential presuppositions of a discipline. These four domains undoubtedly influence the vision and perspective of the architect. This research, utilizing a descriptive-analytical method, seeks to analyze the correspondence between the existential and perceptual dimensions of the architect and the dimensions of existence to classify the types of architectural knowledge production. The findings reveal that the relationship between existence and the architect is systemic and networked. A systemic perspective on architectural works, aligned with a systemic theory, represents a wisdom-oriented approach that harmonizes architectural works with the phenomena of existence. This harmony arises from the order inherent in existence, which is stable and resilient. If architectural systems align themselves with existential systems &mdash; with the physical realm corresponding to the material world (Nasut), the formal and geometric realms aligning with the imaginal world (Mithal), and the realm of meaning reflecting the intelligible world (Aql) &mdash; it can be anticipated that architectural knowledge will achieve wisdom-oriented realization.</span> معماری, ساخت وجودی انسان, هستی‌شناسی, حکمی‌سازی, شبکه. Architecture, Existential Dimensions of Humans, Ontology, Wisdom-Oriented Knowledge, Networks. 0 0 http://journalabadi.ir/browse.php?a_code=A-10-2-11&slc_lang=other&sid=1